شب بي ستاره. تاريک عين قير. انگار اون بالام برق رفته باشه. نصف شبو که رد کني، يه چيزي تو آسمون پيدا ميشه. يه ستاره روشن، اون دور دورا...

وقتی برای اولین بار بخوای از تئاتری بطور جدی عکاسی کنی مهمه که اون کار رو دوست داشته باشی.
مدتها بود که تئاتر شهر برام جذابیت نداشت چون آخرین کارهایی که دیده بودم ...!!!. اما تئاتر جدید گروه پرچین بدون شیر و شکر هم جذاب بود . نه اینکه معجزه ای در تئاتر رخ داده باشه! اما برای دیدن یه تئاتر خوب و یا عکاسی کردن برای من دوست داشتنی بود.
دو بار به همراه پرستو و حمیدرضابه تئاتر شهر رفتیم تا تمرین گروه را ببینیم و عکس بگیرم.
چهارشنبه شب نه دکوری آماده بود و نه نوری در سالن موجود بود.
گروه زیر یه لامپ تمرین می کرد و جز یه سری عکس از پشت صحنه،کارگردان و... نتونستم عکس خوبی بگیرم (این عکسها رو در پست های بعدی میگذارم.)
اما یکشنبه از آخرین تمرین گروه عکاسی کردم(عکسهای بالا)

عکس ها رو ببینید و بقیه حرفها رو تو وبلاگ پرستو و حمیدرضابخونید و یا سایت رسمی گروه تئاتر پرچین رو ببینید.
در پست های بعدی تعداد بیشتری عکس میگذارم.
ساعت 7 بعد از ظهر... تالار قشقایی، بی شیر و شکر رو فراموش نکنین..

A night without a star; as dark as tar, as if the power is out up there too. As you pass the midnight, you will find something in the sky; a bright star, far far away...

Without Sugar and Milk, a play currently on the stage in Tehran by Hamid Amjad